Schakel

Toon de Brouwer is voor onze Stichting sinds 2009 actief als correspondent voor onze rubriek “Witte dè nog”. Hij schrijft eenmaal per maand een artikel over een gebeurtenis uit het verleden, waaraan steeds een grondig onderzoek aan vooraf gaat; Met groot plezier besteedt hij alle aandacht aan het onderwerp.Deze rubriek wordt door veel inwoners van ons dorp met grote aandacht en belangstelling gelezen, hetgeen blijkt uit de vele reacties van het gepubliceerde.

STICHTING OPENBAAR KARNAVAL BERKEL-ENSCHOT 33 JAAR

“Op een zeer warme dag, terwijl nog niemand aan carnaval dacht, zat een groot gezelschap uit Berkel-Enschot bij notaris Langenhorst te Waalwijk aan de kantoortafel.”

Het zijn de woorden van Toon de Brouwer, die samen met Frits Knibbeler en Piet van Gils, ten huize van Piet, zaten te brainstormen over de oprichting en de begin jaren van de Stichting Openbaar Karnaval Berkel-Enschot (kortweg S.O.K.)

Witte dè nog?

Het was op een middag van de 24e augustus 1976.

De akte van oprichting werd getekend door Frits Knibbeler (voorzitter), Cees Robben (secretaris), Piet van Gils (penningmeester) en de leden Toon de Brouwer (die op dat kantoor als notarisklerk werkzaam was) en Graard van Gorp

De overige leden van de stichting met name Wim van de Aker, Gerard Schipper, Jan de Wolf, Els Smits, Toine van Erven en Lia Heffels werden niet in de akte opgenomen.

Hoe kan het ook anders samen 11 dus; zoals in artikel 5 van de statuten vermeld staat: Het bestuur bestaat uit tenminste vijf en ten hoogste elf leden.

De fotograaf was aanwezig om alles vast te leggen. Na het tekenen van de akte gingen de colbertjassen uit en werd het glas geheven op het succes van de stichting.

Witte dè nog?

Wat de meeste onder jullie wel niet weten is al wat aan het tekenen van de akte vooraf is gegaan.

Piet van Gils wist nog hoe hij al bij het carnaval was betrokken voor er überhaupt sprake was van een openbaar carnaval. Hij hielp namelijk Graard van Gorp mee om vooral voor de kinderen een speciale kindermiddag en ook optochten te organiseren.

Wat die optocht betreft wist hij te vertellen dat sinds 1968 door de heren Jo Engel, Gerrit van Gestel, Jo Swaans en Smits een carnavalsvereniging was opgericht bij café Concordia aan de Burgemeester Brendersstraat.

Deze carnavalsvereniging werd genoemd de Grôote Haomer, waarvan Piet Kolsteren vele jaren prins is geweest.

Deze vereniging organiseerde een “optocht(je)” door de straten van Berkel met drie wagens, een carnavalswagen, een prinsenwagen en een carnavalskinderwagen. Een jaar later kwam er ook een carnavalsclub bij Piet Vromans in café het Raadhuis. Deze carnavalsclub heette de Durdouwers.

Om wat geld in te zamelen, vertelde Piet, werd er een sticker verkoop gehouden, waaraan alle clubs en verenigingen meededen.

Zoals ik later van Piet Kolsteren hoorde, werden er in de perioden voor de oprichting van de stichting openbaar carnaval, in de Schalm ook al carnavalsfeesten gehouden. De prins met zijn gevolg van de Grôote Haomer trad daar dan het ene jaar op terwijl de prins met zijn gevolg van de Durdouwers het jaar daarna daar optrad en zo wisselden zij elkaar ieder jaar af.

Burgemeester Jan Meijs had Piet Kolsteren gepolst of de Grôote Haomer niet wilde fungeren als dorps Prins en raad van elf. Piet heeft dat afgehouden, omdat hij vond dat de Grôote Haomer een vereniging was om samen met haar leden in Concordia carnaval te vieren.

Frits Knibbeler vertelde dat hij in de tweede helft van de zeventiger jaren door Graard van Gorp, die in de gemeenteraad zat, was benaderd om eens te denken aan de oprichting van een stichting ten behoeve van het openbaar carnaval.

Als rechtspersoon sta je stevig in je schoenen voor het vragen van subsidie, voegde Graard daar nog aan toe.

In 1975 ontstond de stichting openbaar canaval i.o., waaraan ook mensen deelnamen, die tot dan toe onder de naam “Comité Carnaval Berkel-Enschot Heukelom” samenwerkten.

Elke maand vond er wel een vergadering plaats, waarbij nauwlettend gewaakt werd, dat er een locatie gekozen werd, waarbij alle cafés aan de beurt kwamen.

Verschillende commissies werden er opgericht.

Bijvoorbeeld de commissie protocol, om de eerste Berkel-Enschotse prins aan te stellen en een raad van elf te formeren, waarvan de leden een doorsnee van de bevolking vertegenwoordigende.

Voor de stichting i.o. lag er daarna nog een zware taak, om de Grôote Haomer en de Dudouwers er van te overtuigen, dat de prins van de stichting de enige prins zou zijn, die in het openbaar zou optreden.

Tijdens de optocht van dat jaar reden de leden van de Grôote Haomer mee met een prinsenwagen, waarop alleen de steek van de prins te zien was op een ladder met de woorden “dan zò mèr “

De Grôote Haomer heeft volgens Piet Kolsteren nog bestaan tot ongeveer 1993/4.

Verder waren er commissies voor de optocht, de carnavalskrant, het malle muzefist, de tonpraotavonden en verschillende andere activiteiten.

Toen het eerste jaar carnaval onder auspiciën van de stichting openbaar carnaval i.o. voorbij was, werd er meteen weer vergaderd om tot de definitieve oprichting te komen.

Buiten de hiervoor genoemde 11 personen, die vanwege hun verschillende capaciteiten aan de stichting i.o. medewerking verleenden, zouden er best nog meer vrijwilligers te vinden zijn, die aan het stichtingsbestuur hun medewerking zouden willen verlenen.

Er werd een oproep voor gegadigden in de Nieuwe Schakel geplaatst. Hierop kwamen enkele vrijwilligers af, maar bij het stemmen voor het definitieve bestuur vielen ze weer af.

Frits Knibbeler kon tot zijn spijt niet bij deze oprichtingsvergadering aanwezig zijn, zo vertelde hij. Toen de stemmingen al geweest waren en Frits als lid ook gekozen was, kwam hij alsnog. “Bij de deur“ zo zei Frits “hield men mij al tegen met de vraag: ““Zeg maar ja Frits”” en dat werd enkele keren herhaald.

Ik heb toen maar ja gezegd en hun antwoord was : ““Dan ben jij de voorzitter””.

Zo werd Frits dus de eerste voorzitter van de “Stichting Openbaar Karnaval”

Zo je ziet is de schijfwijze van carnaval met een “K “, terwijl in het groene boekje carnaval met een c geschreven wordt.

Waarschijnlijk heeft men carnaval met een k geschreven omdat er in die tijd nog al eens onenigheid was of een woord met een c of een k geschreven werd.

Bij de afkorting spreekt men van S.O.K. en als carnaval met een c geschreven was in de naam dan waren er bij de schrijfwijze van de afkorting vaak fouten gemaakt omdat men eerder “sok” zou schrijven dan “soc”

Terugziende op de thans voorbije 33 jaar openbaar carnaval kan men gerust stellen dat de diehards bij de oprichters zaten. Het klassement van de leden van het S.O.K. bestuur wordt aangevoerd door Els Smits (13 jaar), Toon de Brouwer (11 jaar) en Frits Knibbeler (10 jaar).

Maar wij willen onze waardering uitspreken voor allen die na ons zijn gekomen, want het is mooi werk maar vaak wel zwaar.

Toon de Brouwer.

terug